APOSTULLI, Efesianëve 4:17-25
Them pra këtë, edhe dëshmoj në Zotin, të mos ecni më siç ecin edhe pjesa tjetër e kombeve në kotësinë e mendjes së tyre, me mendje të errësuar, duke qenë të tjetërsuar nga jeta e Perëndisë, prej padijes që është në ta, për shkak të ashpërsisë së zemrës së tyre. Këta duke u bërë të pandjeshëm e dhanë veten e tyre në fëlliqësi, që të bëjnë çdo papastërti me lakmi. Por ju nuk e keni mësuar kështu Krishtin.
Në qoftë se e keni dëgjuar atë dhe jeni mësuar në të, siç është e vërteta në Jisuin, hidhni tej njeriun e vjetër që është sipas jetesës së mëparshme, i cili prishet sipas dëshirimeve të mashtrimit, edhe përtërihuni në frymën e mendjes suaj, edhe vishni njeriun e ri, që është ndërtuar sipas Perëndisë me drejtësi e me shenjtëri të së vërtetës.
Prandaj, duke hedhur tej gënjeshtrën, "flisni të vërtetën secili me të afërmin e tij", sepse jemi gjymtyrë të njëri-tjetrit.
Koment mbi Apostullin, Efesianëve 4:17–25
Ky Apostull na vendos përpara një ndarjeje të qartë midis jetës së vjetër dhe jetës së re në Krishtin. Apostulli Pavël nuk flet thjesht për ndryshimin e sjelljes së jashtme, por për përtëritjen e brendshme të njeriut.
Njeriu që jeton larg Perëndisë mund të humbasë gradualisht ndjeshmërinë shpirtërore. Zemra bëhet e ashpër, mendja errësohet dhe mëkati fillon të duket si diçka normale. Kjo është një nga pasojat më të rrezikshme të mëkatit: njeriu nuk e ndien më peshën e tij dhe largohet gjithnjë e më shumë nga jeta e Perëndisë.
Por Pavli thotë: «Ju nuk e keni mësuar kështu Krishtin.» Kjo është zemra e këtij fragmenti. Të njohësh Krishtin nuk do të thotë vetëm të dish për Të, por të lejosh që Ai të ndryshojë mënyrën se si mendon, dëshiron dhe jeton.
Prandaj Apostulli na thërret të «hedhim tej njeriun e vjetër». Njeriu i vjetër është jeta e sunduar nga dëshirat, mashtrimi, egoizmi dhe mëkati. Ndërsa «njeriu i ri» është ai që përtërihet sipas Perëndisë, në drejtësi dhe shenjtëri.
Ky ndryshim fillon nga brenda:
përtëritja e mendjes → pastrimi i zemrës → ndryshimi i jetës.
Dhe menjëherë pas kësaj Pavli thotë: «duke hedhur tej gënjeshtrën, flisni të vërtetën». Kjo tregon se jeta e re në Krishtin shfaqet edhe në marrëdhënien tonë me të tjerët. E vërteta, sinqeriteti dhe dashuria nuk mund të ndahen nga jeta e krishterë.
Ky Apostull na bën një pyetje shumë të rëndësishme:
A po jetoj ende sipas njeriut të vjetër, apo po lejoj Krishtin të më veshë me njeriun e ri?
Sepse të ndjekësh Krishtin nuk është thjesht të largohesh nga disa mëkate; është të ndryshosh mënyrën e të menduarit dhe të bëhesh një njeri i ri në Të!