APOSTULLI, Galatianëve 4:22-27
Sepse është shkruar se Abrahami pati dy bij, një prej shërbëtores, dhe një prej së lirës; por ai që lindi prej shërbëtores lindi sipas mishit; edhe ai prej së lirës, lindi me anë të premtimit. Këto tregojnë një kuptim tjetër; sepse këtu janë të dy dhiatat, njëra nga mali Sina, që lind për skllavëri, që është Agara.
Sepse Agara është mali Sina në Arabi, edhe përkon me Jerusalemin e sotëm, edhe është në skllavëri bashkë me të bijtë. Po Jerusalemi i sipërm është i lirë, i cili është nëna e ne të gjithëve. Sepse është shkruar: "Gëzohu ti, o shterpë që nuk lind; bërtit e thërrit ti që nuk ke dhimbje lindjeje, sepse djemtë e shkretëtirës janë më shumë se të asaj që ka burrin".
Ky fragment nga Galatianëve 4:22–27 flet për dallimin midis skllavërisë dhe lirisë, duke përdorur historinë e Agarës dhe Sarës si një figurë shpirtërore.
Koment
Apostulli Pavël na çon te dy gratë e Abrahamit: Agara, shërbëtorja, dhe Sara, e lira. Djali i Agarës, Ismaeli, lindi “sipas mishit”, ndërsa Isaku, djali i Sarës, lindi sipas premtimit të Perëndisë. Këtu nuk bëhet thjesht fjalë për dy gra dhe dy fëmijë, por për dy mënyra të ndryshme të marrëdhënies së njeriut me Perëndinë.
Agara bëhet simbol i skllavërisë, ndërsa Sara i lirisë. Jerusalemi tokësor lidhet me atë që është nën skllavëri, ndërsa “Jerusalemi i sipërm” është i lirë dhe quhet nëna e të gjithëve. Për të krishterin, kjo liri nuk është thjesht liri nga rregullat apo nga vështirësitë e jetës. Është liria e bijësisë në Krishtin: të mos jetosh si skllav i mëkatit, por si bir i Perëndisë, me besim dhe me hir.
Pjesa më e bukur është premtimi: “Gëzohu, ti o shterpë që nuk lind!”
Ajo që njerëzisht duket e pamundur, bëhet e mundur me anë të premtimit të Perëndisë. Kjo na kujton se vepra e Perëndisë nuk kufizohet nga pamundësitë njerëzore.
Prandaj Apostulli na fton të pyesim veten: Ku është zemra ime? A jetoj si skllav i mëkatit, i frikës dhe i dëshirave të mia, apo si një njeri i lirë që i beson premtimit të Perëndisë?
Liria e vërtetë, sipas këtij fragmenti, nuk është të bëjmë gjithçka që dëshirojmë, por të çlirohemi nga ajo që na largon nga Perëndia dhe të jetojmë si bij të Tij!