Pse Krishti shpesh thoshte: “Kush ka veshë për të dëgjuar, le të dëgjojë”?
Nga: Çenkuela Selenica
Jisu Krishti shpesh përdorte shprehjen: “Kush ka veshë për të dëgjuar, le të dëgjojë”, jo si një shprehje të zakonshme, por si një ftesë të thellë shpirtërore. Këto fjalë ishin thirrje për të zgjuar jetën e brendshme të njeriut dhe për të treguar se e vërteta nuk dëgjohet vetëm me veshin fizik, por kuptohet me zemër.
1. Dallimi mes dëgjimit dhe kuptimit të vërtetë
Shumë njerëz i dëgjonin mësimet e Krishtit, por jo të gjithë e kuptonin kuptimin e tyre. Kjo shprehje tregon se kuptimi i vërtetë varet nga gatishmëria e brendshme, jo vetëm nga dëgjimi i fjalëve. Dy njerëz mund të dëgjojnë të njëjtin mesazh, por vetëm njëri mund t’a kuptojë thellësinë shpirtërore të tij.
2. Një thirrje për vetëdije shpirtërore
Krishti e përdorte këtë shprehje për të zgjuar njerëzit nga indiferenca shpirtërore. Është një thirrje për të kaluar përtej dëgjimit sipërfaqësor dhe për të hyrë në vetëdijen e thellë të së vërtetës hyjnore. Pa vëmendje dhe përulësi, edhe mesazhi më i qartë mund të mbetet i zbrazët për dëgjuesin.
3. Përgjegjësi personale përballë së vërtetës
Këto fjalë mbartin edhe përgjegjësi. Krishti nuk detyron askënd të besojë; Ai fton. Kur njeriu vërtet dëgjon, ai bëhet përgjegjës për mënyrën se si reagon. Prandaj kjo shprehje nënkupton se dëgjimi i së vërtetës e bën njeriun përgjegjës për përgjigjen e tij.
4. Gjendja e zemrës ka rëndësi
Një zemër e ngurtësuar ose e shpërqendruar nuk mund t’a pranojë të vërtetën shpirtërore. Edhe nëse njeriu i dëgjon fjalët fizikisht, ai mund të mos ndryshohet prej tyre. Prandaj nevojitet pastrim i brendshëm, përulësi dhe hapje e zemrës për të “dëgjuar” vërtetë.
5. Mësimi i Etërve të Shkretëtirës
Etërit e Shkretëtirës e kuptuan thellë këtë thënie. Ata besonin se pengesa më e madhe për të dëgjuar Zotin nuk është heshtja e Zotit, por zhurma brenda shpirtit të njeriut — mendimet, pasionet dhe shpërqendrimet. Prandaj ata zgjodhën heshtjen, lutjen dhe vetminë, që zemra e tyre të bëhej e vëmendshme dhe e hapur.
6. Një mesazh për çdo brez
Kjo shprehje nuk ishte vetëm për ata që e dëgjuan Krishtin fizikisht në kohën e Tij tokësore. Është një mesazh i përjetshëm. Ai i fton të gjithë njerëzit sot të pyesin veten:
A po dëgjoj vërtet, apo vetëm po dëgjoj me vesh?
A e lejoj të vërtetën të më ndryshojë, apo e injoroj?
Përfundime
Në thelb, fjalët e Krishtit janë një thirrje shpirtërore për zgjim. E vërteta gjithmonë thuhet, por vetëm ata me zemër të hapur dhe të përulur mund t’a pranojnë vërtetë. “Të kesh veshë për të dëgjuar” do të thotë të jesh i gatshëm jo vetëm të dëgjosh, por të ndryshohesh.