Krishti nuk hypi asnjëherë në ndonjë kafshë sepse kishte marrë trajtë shërbëtori : “ Sepse edhe Biri i njeriut nuk erdhi që t'i shërbejnë, por për të shërbyer dhe për të dhënë jetën e tij si çmim për shpengimin e shumë vetëve” (Mateu 20-8).

Zotit Jisu Krisht hipi mbi një këriç gomareje dhe hyrja e tij triunfale në qytetin e shenjtë Jeruzalem hipur mbi një gomar të ri , ashtu si e kujtojmë në të “Dielën e Dafinave" ka patjetër një domethënje simbolike , historike ,teologjike dhe eskatologjike .

Ai duhej ta përmbushte pritjen shekullore të popullit për Mesian dhe duhej të hynte në Jeruzalem ( qyteti i paqes ) si Mbreti paqësor i shumëpritur sipas profetësive si profeti Zaharia që thoshte se Mesia, Mbreti do të vinte i përulur, duke hipur mbi një gomar : “Gëzohu shumë, bijë e Sionit! Bërtit nga gëzimi, bijë e Jerusalemit! Ja, mbreti yt po vjen te ti; ai është i drejtë dhe shpëtimtar, i përulur dhe i hipur mbi një gomar, mbi një këlysh gomari.” (Zakaria 9:9)

Sipas kohës kjo ishte një pritje e denjë për një mbret dhe fitimtar mbi armikun, aq më shumë Jisui mundi armikun më të madh të njerëzimit që është vdekja, sepse Krishti ngjalli Llazarin ( Joani 11-43) dhe kjo mrekulli bindi popullin të besoj për një kohë të shkurtër se ai është vërtet Mbreti, Mesia i shumëprituri, prandaj : “ Shumë nga judenjtë që kishin ardhur te Maria, kur panë ato që bëri Jezui, besuan në të, por disa prej tyre shkuan te farisenjtë e u treguan çfarë kishte bërë Jisui “ ( Joani 11 -47)

E para kjo ka të bëjë me vetë njerëzimin e tij . Ai ishte nga përjetësia si Biri dhe Fjala e Atit : " dhe Fjala ishte pranë Perëndisë, dhe Fjala ishte Perëndi” ( Jaoni 1-1 ) por : “Fjala u bë mish dhe banoi ndër ne; dhe ne soditëm lavdinë e tij, si lavdia e të vetëmlindurit prej Atit, plot hir e të vërtetë.” ( Joani 1-14).

Shumë Etër si Shën Andrea i Kretës, Shën Joan Gojarti në mënyrë të tërthortë e interpretojnë gomarin si natyra jonë e thjeshtë, e rënduar, “e papërpunuar”, dmth njerëzimi që ka nevojë të drejtohet, që Fjala e merr nën vete dhe udhëheq natyrën tonë njerëzore drejtë shpëtimit me anën e bindjes e përulur në trupin e tij , ashtu si na thotë apostulli : “ i cili, edhe pse ishte në trajtë Perëndie, nuk e çmoi si një gjë ku të mbahej fort për të qenë barabar me Perëndinë, por e zbrazi veten e tij, duke marrë trajtë shërbëtori, e u bë i ngjashëm me njerëzit; dhe duke u gjetur nga pamja e jashtme porsi njeri, e përuli vetveten duke u bërë i bindur deri në vdekje, deri në vdekje të kryqit.” (Filipianëve 2:6-8)

Në mishërim, Zoti merr natyrën njerëzore pa e shkatërruar atë, Ai nuk e zhduk njerëzoren (gomarin), por e përdor dhe e nderon, nuk e shtyp, por e çon drejt qëllimit drejt Jerusalemit qiellor, pavdeksisë dhe hyjnizimit me vdekjen dhe ngjalljen e tij trupore që u krye në Jeruzalemin tokësor.

Duhet të dimë se në traditën judaike kur mbretërit dhe luftëtarët hipnin mbi kuaj dhe hynin në qytete ata vinin për luftë, sepse kali ishte simbol fuqie dhe lufte, kurse kur vinin hipur mbi një gomar ata vinin për paqen , sepse gomari ishte simbol i paqes, thjeshtësisë dhe përulësisë.

Krishti përdori simbolikën e gomarit duke thënë se pushteti i tij mbretëror nuk do ishte i dhunshëm por paqësor dhe i përulur , ashtu si i nxiste turmat ; “mësoni nga unë, sepse kam zemër të butë e të përulur." ( Mateu 11 ;18-29)

Biri dhe fjala e Perëndisë që në qiejt lëviz përmbi keruvime, ashtu si na i interpreton psalmisti : “Ai i uli qiejt dhe zbriti me një mjegull të dendur poshtë këmbëve të tij;i kishte hipur një kerubini dhe fluturonte; fluturonte shpejt mbi krahët e erës.” ( psalmi 18;9-10), kurse kur : “ Fjala u bë mish dhe banoi ndër ne;” ( Joani 1 -14), Ai u shfaq në tokë mbi një gomar, sepse gomari simbolizon edhe kombet që kishin humbur arsyen edhe ishin në pasione shtazore , Ai këto kombe i bën popullin e Tij, Izraelin e ri, ashtu si Apostull Petro shkruan për kombet :" Por ju jeni fis i zgjedhur, priftëri mbretërore, një komb i shenjtë, një popull i fituar, që të shpallni mrekullitë e atij që ju thirri nga terri në dritën e tij të mrekullueshme;ju, që dikur nuk ishit një popull, kurse tani jeni populli i Perëndisë; ju, dikur të pamëshiruar, por tani të mëshiruar. ( 1Petros 2;9-10_)

Pra në mënyrë simbolike, si gomari që mbarti Krishtin drejt Jerusalemit edhe besimtari i krishter thirret të “mbajë” në jetën e vet në rrugën për në Jeruzalemin qiellor mësimet dhe praninë e Krishti, sipas hirit që trasmetohen nga misteret e Kishës Apostolike , pra të jetojë sipas besimit dhe porosive në Krishtin .

Gomari një kafshë e butë tregon simbolikisht se kur e mbajmë Krishtin në zemër edhe ne duhet të jemi të butë , jo të dhunmshëm , dominues dhe arrogant ndaj të tjerëve dhe botës , sespe Zoti thotë : “Lum të butët, sepse ata do të trashëgojnë dheun.”(Mateu 5:5)

Është edhe një faktë që nuk duhet injoruar.

Goamari u bë bartësi i parë i shenjës dalluese të kryqit, sepse i pikëlluar nga pamja e Jisuit në kryq atë ditë që tani njihet si “E Premtja e Madhe” gomari nuk mundi të largohej dhe hija e Kryqit të Krishtit ra mbi supet dhe shpinën e gomarit dhe qëndroi aty e stamposur si një shenjë deri më sot .

Kjo tregon se edhe pse gomarin shumë e përçmojnë ose keq përdorin si kafshë bare, përkundrazi Zoti e nderoj si kafshë e butë dhe sakrifikuese dhe e përdori për lavdinë e Tij në tokë , që të përuli të fortët dhe të turpëroj të diturit : “Por Perëndia zgjodhi gjërat e marra të botës për të turpëruar të urtat; dhe Perëndia zgjodhi gjërat e dobëta të botës për të turpëruar të fortat; dhe gjërat e pavlera të botës dhe të përbuzurat zgjodhi Perëndia… që asnjë mish të mos mburret përpara Tij.”(1 Korintasve 1:27–29)

Gomari me kryq , kjo kafshë e përulur është vënë para nesh njerëzve që të mendojmë në këtë ditë si ( E Diela e Dafinave ) dhe të zgjedhim para Zotit do të jemi egoist, arogantë , rebel si kali apo mushka dhe Krishti nuk do na pranojë dhe përdori për punët e Perëndisë , ashtu si na thotë psalmisti :” Mos u bëni si kali dhe si mushka që nuk kanë mend, goja e të cilëve duhet të mbahet me fre dhe me kapistër, përndryshe nuk të afrohen.” ( Psalmi 32-9) ,apo do të jemi të përulur të bindur, sakrifikues si gomari i Krishtit që Jisui siç qëndroj me butësi tek gomari të qëndrojnë në ne me hirin e shejntë dhe të na shënoj me shenjën e kryqit , që të quhemi Kristofor ( Krishtë mbajtës), ashtu si dhe Apostull Pavli thoshte :"Unë u kryqëzova bashkë me Krishtin dhe nuk rroj më unë, po Krishti rron në mua; dhe ajo jetë që tani jetoj në mish, e jetoj në besimin e Birit të Perëndisë, që më deshi dhe dha veten për mua.” ( Galatasve 2:20) Amin.