MJERË AI QË SKANDALIS NJË NGA KËTA FËMIJË TË VEGJËL.

February 9, 2026 at 3:45 pm, No comments

Nga Katekisti: Miron Çako

Kur shikon edhe dëgjon mijëra fakte të publikuara për rëmbime, abuzime seksuale, pedofili madje edhe veprime kanibale të bëra në ishullin e Epstein, një nga ishujt shumë të njohur për elitat të një vendi si SHBA , që deri më sot mbahet si vëndi më demokratik dhe i respektimit të të drejtave të njeriut edhe veçanërisht i fëmijëve, patjetër shumë shkohen dhe mbushen me zemërim, urrejtje, përçmim, neveri por mbi të gjithë edhe me disa pyetje tronditëse që kërkojnë përgjigje:

1. Si është e mundur që të ndodhin këto veprime ç’njerëzore në këtë brez “modern” dhe në këto vende të “qytetëruara”?

Fatkeqësisht kur shikojmë të dokumentuar këto dhunime, abuzime, përdhunime mbi fëmijët, ku dinjteti dhe jeta e tyre po nëpërkëmbet frikshëm si nëpër botë edhe konkretisht edhe në vendin e “lirisë”, po duket se jemi gënjyer kur pretendojmë se brezi i sotëm, njeriu modern “Neë Age“ është një qenie e evoluar (Homo sapiens), duke u shkëputur përfundimisht nga primitiviteti dhe kemi hyrë në një stad të ri qytetrimi atë dixhital, ose në Antropoceni (term shkencor gjeologjik, që tregon epokën ku njeriu ka ndikim vendimtar mbi Tokën) ose në Transhumanizmi (koncept filozofik për fazën ku njeriu përmirësohet përmes teknologjisë).

Pavarësisht sipas teorisë darviniste e (shekullit 19) se njeriu po evolon gjithmonë duke u shkëputur nga kafsha në një progres spiral, mendor, trupor, moral, qytetar, këto fakte tronditëse po na tregojnë se ne njerëzit, që pranojnë se janë kafshë të evoluara, jo vetëm nuk janë zhvilluar nga dija, teknologjia, mirqënia, por kanë mbetur si kafshë edhe më keq se kafsha, sepse të tillë manjakë seksualë dhe gjaksorë ja kalojnë edhe bishave më të egra të xhunglës.

Në botën shtazore në shumicën e specjeve kafsha nuk e dhunon, nuk e përdhunon, nuk ha pjellën e vetë, por edhe kur e bënë në disa raste si në disa bisha mishëngrënëse apo insekte kanibalë , e bën për mbijetesë apo seleksionimi natyror dhe kjo sipas instiktit pa logjik ,prandaj ato as nuk gjykohen as nuk imitohen nag njerëzit, kurse nga këto fakte që shikojmë apo dëgjojmë për burra edhe gra “vipa” që përdhunojnë, dhunojnë madje hanë mish fëmije, ata e bëjnë këtë jo nga instikti shtazor ,apo nevoja biologjike mbijetese, por nga kënaqësia sadiste.

Ky fakt tronditës na tregon se njeriu është përtej kafshës, sepse bën veprime përtej instiktit , veprime të mirë menduara në liri, me dëshirë dhe arsye.

Shën Vasil i Madh thotë: “Kafsha drejtohet nga natyra, njeriu nga arsyeja.”

Sipas Biblës njeriu është një qënie e krijuar “sipas shëmbëlltyrës dhe ngjashmërisë së Perëndisë” (Zanafilla 1:26), me shpirt të arsyeshëm i pakufijshëm, ndjeshmëri, dëshira, veprime sa të larta, që shprehen me anë e shqisave dhe gjymtyrëve të trupit, aq sa të bëhet i ngjashëm në virtyt me Zotin, Krijuesin dhe engjëjt e shenjtë, prandaj për të tillë njerëz të virtytshëm thuhet: “Njeriu është një engjëll i veshur me trup.”(Shën Joan i Damaskut)

Por kur njeriu në keqpërdorimin e lirisë së tij degjeneron moralisht e errëson arsyen, tradhëton natyrën e tij mendore dhe të mirë dhe mund të degradojë, bëhet i lig pafundësisht, aq sa t’ja tejkalojë edhe kafshës, ashtu siç Shën Joan Gojëarti na thotë: “Kafsha ndjek natyrën; njeriu, kur mëkaton, e tradhton natyrën e tij.”

Këta njerëz që nuk udhëhiqen nga arsyeja e shëndoshë por vetëm nga pasionet instiktive fatkeqësisht kanë fytyrë njeriu, por janë të vdekur shpirtërisht dhe kthehen vetëm në një gjallesë biologjike e tjetërsuar në një bishë, ose më keq një mostër, sepse: “Të jetosh sipas pasioneve do të thotë të heqësh dorë nga të qenit njeri.”(Shën Grigori i Nisës).

Madje kjo lloj mostre me pamje njeriu ia kalon edhe djallit (njerivrasësit) dhe demonëve të ligj, dhe kur ata kanë mundësi dhe pushtet e bëjnë shoqërinë njerëzore një xhungël, ku njeriu të hajë njeriun, një botë paudhësie, një ferr për të tjerët, si ai i projektuar nga demonët në nëntokë, sepse ;“mëkati lind ferrin” (Isak Siriani) dhe “Pasioni është ferr i vullnetshëm.”(Shën Joani i Shkallës).

Kjo është arsyeja që gjatë historisë së njerëzimit kemi dy anë të kundërta të njerëzimit, sa morale dhe amorale, sa virtutshme dhe vesesh, sa njerëzore dhe sa çnjerëzore, sepse çdo kush është i lirë të zgjedhë, o i ngjashëm me Zotin dhe engjëjt, ose i ngjashëm me bishën dhe djallin.

2.Por pse çnjerzorja shfaqet më së shumti tek fëmijët?

Arsyeja është se tek këta çnjerëzorë banon satanai, armiku i Zotit dhe i njerzimit. Kështu ata nga ikona të Perëndisë (Zanafilla 1-26), bëhën bij të djallit ashtu si Krishti ju tha të tillëve: “Ati juaj është djalli e ju doni të bëni vullnetin e atit tuaj.” (Joani 8-44)

Satanai dhe demonët banojnë brenda shpirtit dhe trupave të këtyre mostrave dhe i nxisin këta çnjerëzorë që të abuzojnë me fëmijët, sepse fëmijët janë ikona të pastra të Zotit, dhe tek fëmijët djalli kërkon të bëjë krimet më të shëmtuara.

Djalli edhe pse e urren njeriun, ai vetë si shpirt nuk mund t’i bëjë vetë krimet, abuzimet, përdhunimet, por përdor si instrumeta të tij këta çnjerzorë, që i nxit në instikte denatyrale, perverse, i mbush me impulse dhe adrenalinë sadiste që të gjejnë “kënaqësi” kur fëmijtë përpëliten të tmerruar në duartë dhe peshën e trupave të tyre monstruoze ose tmerrohen nga frikërat që t’ju marrin më pas “adrenocrom”, që ta përdoren si drogë elitat për rigjenerim.

Prandaj është shfaqur dhe pedofilia, jo se kryen funksion ose përmbush orgazmën seksuale, por në këto veprime kënaqet djalli sepse hidhërohet Zoti për krijesat e Tij të pafajshme të cilët përdhunohen, dhunohen, sakrifikohen në altarët e demonëve nga satanistë, manjakë, mostrat me fytyrë njeriu dhe skërmitje diabolike.

Fëmija, sipas Krishtit është ikonë e pastërtisë, shembull i Mbretërisë së Qiellit. (Matheu 19:14; Marku 10:14; Luka 18:16). Shën Joan Gojëarti na thotë: “Të dëmtosh fëmijën do të thotë të ngresh dorë kundër veprës së Perëndisë.”

Ky është nga mëkatet më të rënda në botë, sepse ky mëkat shkatërron jetën e fëmijës, lë plagë të thella psikike dhe shpirtërore të pashlyeshme, përdhos pafajësinë, shkatërron shpirtin e fëmijës, imiton veprën e djallit dhe shkatërron vetë jetën që ripërtërihet nga fëmijët.

Ky mëkat çnjerëzor, urren Perëndinë, urren njeriun, urren veçanërisht pafajësinë, shkatërron besimin, paqen dhe sigurinë e fëmijëve, përdor dobësinë për kënaqësi egoiste. Kjo është llogjikë djallëzore, jo thjesht një pasion njerëzor, prandaj pedofilia asnjëherë nuk normalizohet, nuk justifikohet, kurrë nuk duhet të relativizohet. Ata që e bëjnë këtë mëkat edhe njëherë në jetën e tyre nqs nuk pendohen dhe kërkojnë mëshirën e Krishtit për faljen dhe shfuqizimin e këtij mëkati nuk kanë kurrë, paqe, shpëtim as në këtë jetë edhe në përjetësi.

Pedofilia nuk është sëmundje, as e lindur, as e fituar, por është mëkat i toleruar. Pedofilia si medim është një tundim djallëzor që duhet kundërshtuar, por si veprim është zgjedhje e vullnetshme, që përdor dhunë dhe mashtrim, shkatërron shpirtin e fëmijës trupin dhe jetën e tij. Shën Isaaku Siriani: “Mëkati më i rëndë është ai që shkatërron shpirtin e tjetrit.”

Etërit janë shumë të qartë: pasionet nuk e heqin përgjegjësinë morale, sepse mëkati lind kur vullneti bashkëpunon. Shën Maksim Rrëfimtari thotë: ”Mëkati lind kur mendimi pranohet dhe kthehet në vepër.”

Prandaj nuk mund të justifikohet si diagnozë psqike , por është mëkat i vdekshëm dhe vepra më djallëzore. Kjo është arsyeja që Krishti është shumë kategorik për të gjithë ata që skandalisin fëmijët me fjalë edhe me vepra: “Kushdo që do të skandalizojë një nga këta të vegjël… më mirë për të të mos kishte lindur.” (Matheu 18:6)

Aq shumë djallit i pëlqen kjo punë e ndyrë, sadiste, sa është bërë standart dhe praktikë e adhurimit satanik. Në adhurimin satanik janë të mirprogramuara akte pedofile dhe sakrifica fëmijësh.

Djalli si shpirt nuk mund të bëjë mëkate trupore edhe pse i dëshiron por ai këto mëkate, sadiste ose përçundnuese ndaj njeriut si vrasja, kuvëria, homoseksualizmi apo edhe pedofilia i injekton në fantazinë e njerëzve pa karakter, kur ata i pranojnë si oferta mendore i nxit t’i bëjnë fizikisht duke nxitur adrenalinë me tepri dhe kështu njerëzit i materializojnë mëkatin, prandaj mëkati është skllavëri tek djalli dhe mëkatari është shërbëtori i djallit, ashtu si Krishti tha: “Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them: kushdo që bën mëkat, është skllav i mëkatit.” (Joani 8:34) “ Ai që bën mëkatin , është nga djalli; sepse që në fillim djalli është duke mëkatuar” ( 1 Joanit 3-7) ose “Mëkati premton kënaqësi, por jep robëri.” (Shën Joan Gojarti)

3.Por si është e mundur që mund t’i bëjnë këto veprime çnjerëzore burra dhe gra shteti, ose “elita” që kanë nëpër duar fatet e njerëzimit e të botës?

E pazakonta është se në këto akte dhe rite satanike nuk marin pjesë vetëm maniakë, pedofila, ordiner apo injorant instiktiv shtazor, por faktet na tregojnë se në këto veprime okulte diabolike marrin pjesë me dëshirë edhe pushtetarë, mbretër, president, të pasur, bankier, artist, të ditur, sepse ata kërkojnë pushtet mbi pushtet dhe duan të jenë gjithmonë në majë të piramidës së pushtetit, karrierës, famës, pasurisë, por që ta sigurojnë atë pushtet dhe triumf në botën e mëkatit duhen të kryejnë mëkatet botës, dmth akte amorale, perverse deri në çnjerëzore si është edhe pedofilia ose kanibalizmi, sepse djalli ju thotë: “Të gjitha mbretëritë e botës mua më janë dhënë, dhe unë ia jap kujt të dua. ( Luka 4-6)

Këta njerëz që kanë sëmundjen më torturuese; “lakmia për pushtet”, që do të thotë dëshirë e tepruar ose e pangopur për të pasur kontroll, autoritet apo dominim mbi të tjerët, nuk ndalen, që të bëjnë gjithçka për të arritur majatë pushtetit , por fatkeqësisht arrijnë fundin e të qënit sa të adhurojnë vetë djallin dhe të sundohen sa bëjnë gjithshka që ai iu nxit si: medime të pandershme, veprime të ulëta, perverse, çnjerëzore, në këmbim të pushtetit që ai u premton, sepse: “Kudo ku pushteti kërkohet pa Perëndinë, aty sundon djalli.”(Shën Joani i Shkallës)

Por këta dritëshkurtër të droguar dhe eksituar nga adrenalina e pushtetit nuk e kuptojnë se kur djalli i tha Krishtit: “Të gjitha këto mbretëri janë të miat dhe unë ia jap kujt të dua, ti vetëm më adhuro”(Luka 4:6), ai po thoshte një gënjeshtër ose gjysëm të vërtetë që është gënjeshtër më e madhe .

E para; djalli po flet jo përpushtetin absolut, por pushtetin relativ që sot është dhe nesër humbet në tokë.

E dyta ; ai po flet për pushtetin e botës të e sunduar nga mëkati që është e ekspozuar ndaj ndikimit të së keqes dhe punëve të liga.

Kështu këta “mashtrues të mashtruar” (2 Timoteut 3:13) harrojnë të besojnë se sipas Biblës vetëm Zoti Jisu Krisht është sovran absolut, që tha për veten: “Mua më është dhënë çdo pushtet në qiell dhe në tokë.” (Mt 28:18) dhe ata nuk besojnë se një ditë të gjithë dhe ata vetë do të japin llogari para Krishtit kur të vdesin, si të gjithë frymorët e vdekshëm, në gjyqin e posaçëm, ose personal , por edhe publik kur Zoti Jisu Krishti të vijë si gjykatës për herë të dytë në botë, ashtu si na profetizohet në Zbulesën: “Mbretërit e tokës, njerëzit e mëdhenj, prijësit e ushtrive, të pasurit dhe të fuqishmit dhe çdo njeri: skllav dhe i lirë, të gjithë u fshehën në shpellat dhe në vrimat e maleve e u thoshin maleve dhe shkrepave: bini mbi ne e na mbuloni nga fytyra e Atij që rrin mbi fron dhe nga zemërimi i Qengjit, sepse arriti dita e madhe e zemërimit të tyre! Kush mund t’u qëndrojë për ballë?“ (Zbulesa 6,15-17)

Djalli nuk është pronar i botës, sepse nuk e ka krijuar ai botën, por u bë “zoti” i botës nga mëkati i njerëzve (Zanafilla 3 1-7) dhe do të ketë të drejta deri në ardhjen e dytë të Krishtit, dhe pastaj do t’i merret pushteti tokësor dhe do përfundojë në ferr bashkë me demonët dhe antikrishtin, ashtu si është profetizuar: “Atëherë djallin që i kishte mashtruar, do ta hedhin në liqenin e zjarrit e të squfurit, ku janë bisha dhe profeti i rremë; dhe do të mundohen ditë e natë në shekuj të shekujve.” (Zbulesa 20-10)

Por djalli ka leje të ketë ndikim aty ku njeriu largohet nga Zoti nga ligji dhe morali duke premtuar “liri “ ai jep robëri, sepse: “Djalli premton mbretëri, por jep robëri.”(Shën Isak Siriani)

Kjo është arsyeja se ato elita mëkatare edhe pse e dinë se po bëjnë gabim sipas ligjit natyror “mos i bëj tjetrit atë që nuk do të ta bëjnë ty”, madje edhe pse mëkatet e tyre deskrititohen publiksht: “Sepse nuk ka gjë të fshehtë që nuk do të zbulohet, as të mbuluar që nuk do të njihet e të dalë në dritë.” (Matheu 10:26), përsëri dhe përsëri ata nuk tërhiqen dhe bëjnë skandale pafund deri në deskrititim dhe shkatërimin përfundimtar të tyre.

Satanai ka edhe një plan diabolik, atij nuk i pëlqen të shkojë në ferr, por as nuk përulet as kërkon falje Zotit që të falet se nuk e lë krenaria eusforike, por mendon që të bëjë sa më shumë mëkatarë që të mbushet ferri me njerëz dhe sipas tij meqënëse Krishti është njeridashës t’i vijë keq për njerëzit t’i tolerojë ata e kështu të tolerojë pastaj edhe djallin.

Por ai po mashtron veten edhe demonët, sepse Zoti respekton lirinë e krijesave edhe ferri nuk është mungesa e dashurisë së Zotit por refuzim nga krijesat rebele dhe kjo krijon tension dhe ferri, dmth vuajtjen, sepse : “Perëndia i jep Veten të gjithëve; por secili e përjeton Atë sipas gjendjes së vet të brendshme.” (Shën Maksimi Rrëfimtari). “Dhimbja e mëkatarit nuk vjen nga Perëndia, por nga pamundësia e shpirtit për të marrë dritën hyjnore.”(Shën Grigori i Nisës)

Pra ferri është zgjedhje, jo dënim arbitrar. Është gjendja e shpirtit që thotë: “Nuk dua Ty, Perëndi.”

Por djalli nuk do ta pranojë këtë të vërtetë theologjike, prandaj vazhdon edhe nxit këta pushtetarë tokësorë që me mendësinë dhe pushtetin e djallit të bëjnë sa më shumë mëkate, krime, perversione që t’ju imponohen turmave me shëmbullin e tyre, me ligje populiste duke shtuar mëkatarët, ndotur tokën dhe duke ja dorëzuar armikut, sepse: “Njeriu, duke iu bindur mëkatit, ia dorëzoi botën armikut.” (Shën Maksim Rrëfimtari)

Prandaj të gjitha ato krime që janë të faktuara në ishullin Epstein nuk janë krime thjesht pasioni, por krime pushteti ose një adhurim satanik nga elitat e kohës së antikrishtit që pritet të shfaqet kur të krijohet e gjithë infrastruktura politike, ekonomike, fetare dhe amorale, perverse e shoqërisë apostate,pastaj ai të shfaqet si maja e piramidës së ligësisë dhe perversionit njerëzor dhe apostat , si periudha më e lig, ku e gjthë bota do gjëndet në ligësi, koha e fundit të botës, ashtu si edhe apostull Pavli na i profetizon: “Misteri i paudhësisë në fakt është tashmë në veprim, duke pritur vetëm që të hiqet nga mesi ai që e ndalon tani. Atëherë do të shfaqet ky i paudhë, të cilin Zoti do ta shkatërrojë me hukatjen e gojës së tij dhe do ta asgjësojë me të dukurit e ardhjes së tij. Ardhja e atij të paudhi do të bëhet me anë të veprimit të Satanit, bashkë me çudira, shenja dhe mrekullish të rreme dhe nga çdo mashtrim ligësie për ata që humbin, sepse nuk pranuan ta duan të vërtetën për të qenë të shpëtuar. E prandaj Perëndia do t’u dërgojë atyre një gënjim që do t’i bëjë të gabojnë, që t’i besojnë gënjeshtrës,që të dënohen të gjithë ata që nuk i besuan së vërtetës, por përqafuan ligësinë! (2 Selanikasve 2 8-12)

Të gjtha këto që ne po dëgjojmë dhe shohim nuk janë të rastësishme, madje mund të jenë të isntrumentalizuara nga vetë elitat për një qëllim ogurzi, që mëkati elitave të bëhet standart edhe për turmat, sepse gjthmonë është rreziku që kur diçka bëhet nga të gjthë dhe të parët ajo është më në fund normë e pranueshme me dëshirë apo edhe në heshtje, sepse:“Si është sundimtari i popullit, ashtu janë edhe shërbëtorët e tij; dhe si është kryetari i qytetit, ashtu janë banorët e tij.” (Siraku 10:2)“Asgjë nuk e prish një qytet më shumë sesa ligësia e atij që sundon; sepse ai bëhet mësues i së keqes përmes shembullit.” (Shën Joan Gojarti)

Madje këto janë këmbana se ne kemi hyrë në shenjat apokaliptike dhe një ndër to është degjenerimi moral shpirtëligësia i brezit të fundit ashtu si apostull Pavli na profetizon: “Dhe dije këtë: në ditët e fundit do të vijnë kohë të vështira, sepse njerëzit do të jenë egoistë, lakmues parash, mburravecë, krenarë, blasfemues, të pabindur ndaj prindërve, mosmirënjohës, të paudhë, të padhembshur, të papajtueshëm, shpifës, të papërmbajtur, mizorë, që s’e duan të mirën, tradhtarë, kokëshkretë, fodullë, dëfrimdashës më fort se perëndidashës,të perëndishëm në dukje, por mohues të fuqisë së saj; edhe nga këta largohu. Sepse prej këtyre janë ata që futen nëpër shtëpi dhe i bëjnë për vete femrat e ngarkuara me mëkate, të sunduara nga pasione të ndryshme, të cilat mësojnë gjithnjë dhe kurrë nuk mund të arrijnë në njohjen e plotë të së vërtetës… janë njerëz mendjeprishur, të neveritshëm në çështjen e besimit. Por këta nuk do të shkojnë shumë përpara, sepse marrëzia e tyre do të dalë në shesh për të gjithë “(2 Timotheu 3 1-9)

Po jetojmë në kohën marrëzish antikrishte, kur e mira duket e keqe dhe e keqja duket normale, ashtu si këto elita perverse jo vetëm po i bëjnë publikisht këto vepra çnjerëzore dhe e mbajnë pushtetin me arrogancë, por po ndikojnë edhe tek turmat që perversionet e tyre të pranohen, të justiufikohen, ligjërohen dhe t’u imponohen me ligje të votuara nga ata që i bëjnë, ose i tolerojnë nga interesi, frika apo indiferenca, duke e shtuar të keqen mbi të keëen në mënyrë progresive derisa të shfaqet Antikrishti, sepse: “Udhëheqësi i keq e shumëfishon mëkatin, sepse ai mëkaton jo vetëm për vete, por edhe për ata që e ndjekin.” (Shën Grigor Theologu)

Prandaj apostulli na paralajmëron: “Fëmijë, është ora e fundit; dhe siç keni dëgjuar se Antikrishti po vjen, edhe tani shumë antikrishta kanë dalë.” (1 Joanit 2:18)Shën Maksim Rrëfimtari thotë : “Kur e keqja quhet e mirë dhe e mira e keqe, atëherë rruga është për Antikrishtin.”

4.Por këta satanistë nuk kanë frikë t’i shërbejnë djallit që është njeri vrasës që nga fillimi?

Fatkeqësisht ata kanë hyrë në një valle që zor se mund të dalin, në vallen e demonëve ose në vallen e vdekjes së vetes së tyre, sepse “djalli quhet edhe vdekje” thotë Shën Qirili i Aleksandrisë.

Ata kanë filluar me gjëra të vogla amorale , pastaj disa lutje magjike, shërbesa okulte, sakrifica pa gjak ose sakrifica kafshës, kështu duke marrë disa “benefite” nga demonët si para e pisët, pushtet i pandershëm, karrierë e shpejtë, etj. Në fillim djalli dhe demonët ju binden që t’i joshin kështu i shtyjnë në kërkesa akoma edhe më të mëdha, por që kërkojnë padrejtësi madje krime më të mëdha deri në shitje të trupit të tyre pa limit abuzimi, në përdhunime, torturime, sakrifikime njerëzish ose deri në kanibalizëm.

Kur i bëjnë këto atëhere djalli ka pushtet absolut mbi ata edhe të futur në rrethin vicioz nuk dalin dhe kështu nuk mund të rrinë pa bërë të keqen, sepse demonët i detyrojnë. Magjistarët, satanistët ,krimenelët bëjnë ato që kënaqin demonët edhe pa dëshirën e tyre:“Sepse të këqijtë nuk pushojnë derisa të bëjnë të keqen; flakët e tyre janë si drita e zjarrit që djeg.” (Fjalët e Urta 4:16-17). Pra ata çimentohen në të keqen duke u bërë përfundimisht instrumenta të pashpirt të djallit ose një demon me fytyrë njeriu.

Shën Pais Agjioriti Agjoriti thotë : “Mos mendoni se magjistarët ia kalojnë mirë me demonët dhe iu plotësojnë kërkesat në çdo rast. Demonëve u mjafton fakti që ata kanë mohuar Krishtin njëherë. Në fillim magjistarët bëjnë kontratë me demonët dhe ata iu nështrohen për disa vite, por pas disa kohësh fillojnë të mos iu binden, sidoemos atëhere kur magjistarët nuk arrijnë dot të kryejnë gjërat që duan demonët, vuajnë gjëra të tmerrshme.”

Ata e konsiderojnë djallin “zotin” e ferrit, prandajnë nuk kanë frikë t’i binden se mendojnë se ai do t’i trajtojë me dashamirësi, por harrojnë se djalli nuk do veten, as demonët, që i rrëzoi nga parajsa. Si do dojë njerëzit që janë krijuar sipas ikonës së Perëndisë?

Prandaj kur magjistarët, satanistët, kriminelët, perversët, pedofilët etj nuk i duhen më djallit, ose kur diskrititohen ai vet i vret ose i shtynë në vetëvrasje, ashtu si Juda që tradhëtoi Krishtin e vrau veten (Matheu 27:5), kështu me vetëvrasjen që është e keqja më e madhe që njeriu mund t’i bëjë vetes, ata të mos kenë asnjë mënyrë shpëtimi nga Perëndia dhe kështu të jenë viktimat e djallit përjetësisht dhe ti mundoj ata në Had në botën e vdekjes.

Shën Qirili i Aleksandrisë thotë: “mjerë-mjerë çfarë demonësh të pamëshirshëm janë ata dënojnë mëkatarët në Had, ndërsa mëkatarët thërasin: “këtu nuk na shpëton njeri”.

Djalli vërtet ka në pushtet akoma hadin, por aty ai nuk sundon me njerëzit si mendojnë magjistarët apo satanistët, por i turturon ata deri në ardhjen e dytë të Krishtit, pastaj vetë djalli dhe demonët do shkojnë në mundim të përjetëshëm në ferr ( Zbulesa 20-10) .

Bashkë me djallin edhe demonët do të shkojnë në ferr me shpirt edhe trup mbas ngjalljes edhe që kanë bërë punët e djallit dhe nuk penduan ashtu si na thuhet në Bibël: “Kurse për frikacakët dhe të pabesët, dhe të neveritshmit dhe vrasësit, dhe kurvëruesit, dhe magjistarët, dhe idhujtarët, dhe gjithë gënjeshtarët, pjesa e tyre do të jetë në liqenin që digjet me zjarr dhe squfur, që është vdekja e dytë.” (Zbulesa 21 -8).

5.“Ku është drejtësia e Zotit, pse i lejon këto krime. Kush e ka përgjegjësinë ?”

Për ne njerëzit të kufizuar në kohë edhe hapësirë e kemi të vështirë të kuptojmë se si vepron providenca hyjnore e kudondodhur, në gjykimin e drejtë për veprimet e gjithë njerëzve.

E para duhet të dimë se Zoti e ka krijuar njeriun në liri dhe e respekton lirinë edhe kur ajo keqpërdoret si ndaj vetes edhe ndaj tjetrit, sepse: “ Perëndia e ruan lirinë, edhe kur ajo keqpërdoret.” (Shën Maksim Rrëfimtari)

Per të rriturin përgjegjësia është e tyre, kurse për fëmijët përgjegjësia është e prindërve edhe të rriturve.

Është kohë e lig prandaj prindërit duhet t’i bëjnë sytë katër për mirë edukimin dhe ruajtjen e fëmijëve të tyre, sepse fatkeqësisht ka prindër që i shesin fëmijët e tyre tek këta grupe satanistësh ose nuk bëjnë kujdes me kë komunikojnë ose shoqërohen fëmijët, kështu fëmijët fatkeq nga indiferenca dhe pakujdesia prindërore bëhen preja e pedofilëve, manjakëve , satanistëve.

Por edhe diçka tjetër që i penalizon fëmijët është indiferenca sociale e prindërve për të toleruar ligje anti familje, kundër prindërimit, duke lejuar ligje perverse, të indetitet gjinor, ndryshimit të orjentimit seksual, ky qëndrim indiferent është mëkati i prindërve që do ta vuajnë tek fëmijët e tyre dhe Zoti respekton lirinë e prindërve për keq rritjen e fëmijëve të tyre.

Prindërimi sot është një detyrë e vështirë madje e pamundur, por me Perëndinë është e mundur prandaj Zoti i nxit prindërit: “Le të vijnë tek unë fëmijët, dhe mos ua pengoni; sepse e të tillëve është Mbretëria e Qiellit.” (Matheu 19:14) dhe apostulli na thotë: “Ju, baballarë, mos i shqetësoni fëmijët tuaj, por i rrisni ata në disiplinën dhe këshillën e Zotit.” ( Efesianëve 6:4)

Prindërit janë menaxherë dhe jo pronarë dhe kanë përgjegjësi, sepse: “Fëmija është dhuratë e Perëndisë; edukimi i tij është shenjë e dashurisë së prindit ndaj Zotit.” (Shën Isaaku Siriani)

Kur prindërit ja besojnë veten dhe fëmijët e tyre Perëndisë ata janë në mbrojtje hyjnore, sepse: “Fëmijët që besojnë, edhe kur bien, nuk humbasin; Zoti i ngre dhe i mban.” (Shën Gjoni Gojarti)

Fëmija që do Zotin me gjithë zemër, rritet nën mburojën e Tij dhe nuk i humbet asgjë shpirtërisht.” (Shën Isaaku Siriani)

6.Pse Zoti lejon të vuajnë fënijët dhe nuk i dënon përdhunuesit, vrasësit menjëher ?

Zoti nuk është aspak indiferent dhe ai me syrin e Tij të kudondodhur i shikon të gjitha ligësitë dhe zemra e Tij i ndjen të gjitha vuajtjet nën diell, sidomos tek fëmijët e padrejtësuar, dhunuar, përdhunuar sakrifikuar, por Ai bën durim edhe lejon që të ndodhin të gjitha këto, sepse respekton lirinë e njerëzve.

Ai ka plane të përjetëshme si për shpërblimin e të padrejtësuarve dhe dënimine mëkatërve.

Jeta në tokë është një kalim pa kthim shumë e shkurtër ose si një ëndërr ose një çast përballë përjetësisë së pafundme. Kështu për Zotin është e rëndësishme lumturia e përjetësisë se sa hidhërimmi i të përkohshmes.

Vuajtjet në këtë jetë edhe ato më të këqijat, më makabret kanë një fund dhe nuk do të llogariten, as do kujtohen përpara gëzimit të përjetshëm, që Zoti ka pregatitur për të drejtët aq më shumë për fëmijët, ashtu si apostull Pavli na thotë: “Sepse unë çmoj se vuajtjet e kësaj kohe nuk mund të krahasohen me lavdinë që do të zbulohet tek ne.“ (Romakëve 8:18)

Aq më shumë do të gëzojë shpirti i një fëmijë në Mbretërinë e Zotit, sepse Parajsa ëshë bërë për fëmijët ashtu si Krishti tha: “Lërini fëmijët të vijnë tek unë, sepse e tillëve u përket Mbretëria e Qiellit.” (Matheu 19:14). Fëmijët janë si engjëj në tokë, dhe Parajsa është shtëpia e tyre e vërtetë në qiejt.

Në Parajsë: “Perëndia do të thajë çdo lotë nga sytë e tyre dhe vdekja nuk do të jetë më , as brenga, as klithma, as mundim, sepse gjërat e mëparshme shkuan”(Zbulesa 21-4)

Ashtu si fëmija harron dhe nuk mban mend jetën e vështirë, të izoluar në plaçentë dhe vështirësitë në lindje, po ashtu do të harrojë çdo mundim, abuzim, përdhunim apo martirizim që ka vuajtur në këtë jetë. Madje ata fëmijë që vriten me abort ose abuzohen dhe vriten nga satanistët, janë dhe nderohen me lavdinë e martirëve, sepse ata u martirizuan nga ligësia e satanait dhe satanistëve. Ata janë të bashkuar me renë e martirëve që kërkojnë hakmarrje: “Deri kur, o Zot, që je i Shenjtë dhe i Vërtetë, nuk gjykon dhe nuk merr hak për gjakun tonë nga ata që banojnë mbi dhe? Dhe secilit prej tyre ju dha një petk i bardhë dhe ju tha që të preheshin edhe për pak kohë, deri sa të plotësohej numri edhe i bashkësherbëtoreve e tyre dhe i vëllezërve të tyre që duhet të vriteshin posi ata.” (Zbulesa 6 9-10)

Gjaku i fëmijëvetë pafajshëm bashkohet me gjakun e Krishtit dhe martirëve për shpëtimin e botës nga shkatërrimi antikrisht, sepse: “Pafajësia e dhunuar bëhet kurorë martirizimi.” (Shën Grigori i Nisës)

Shën Paisi i Malit Athos thotë: “Zoti nuk harron asnjë lot fëmije; ata janë më afër fronit të Tij se shumë të rritur.”

Kur e pyetën njëherë Shën Pais Agjoritin pse Zoti nuk vepron kur shikon padrejtësi sidomos edhe tek fëmijët, ai përgjigjet:

“Zoti nuk bën padrejtësi. Nëse do të shihnim jetën e përjetshme, do të thoshim se Zoti është shumë i drejtë dhe shumë i mëshirshëm. Ne shohim vetëm këtë jetë dhe na duket se ndodhin padrejtësi, por Zoti i sheh gjërat në përjetësi.

Fëmijët që vuajnë pa faj nuk humbasin; Zoti ua kthen vuajtjen në bekim dhe lavdi të madhe në jetën tjetër. Ata janë engjëj të vegjël. Zoti nuk i harron kurrë.”

“Kur shohim një njeri të pafajshëm që vuan, të mos skandalizohemi dhe të mos ankohemi kundër Zotit. Zoti di pse e lejon. Shpesh nga vuajtja e një njeriu shpëtojnë shumë shpirtra. Ne nuk e dimë planin e Zotit.”

“Fëmijët që vuajnë padrejtësisht kanë vend të veçantë në Parajsë. Ata nuk janë të humbur; të humbur janë ata që shohin vuajtjen dhe nuk kanë dhembshuri.”

Por mjerë ata që skandalisin një fëmijë të vogël në këtë jetë tokësore, Zoti Jisu Krisht e tha qartë: “Mjerë bota për shkak të skandaleve! Sepse është e nevojshme të vijnë skandale, por mjerë ai njeri përmes të cilit vjen skandali.” (Matheu 18:7) “Nëse dikush skandalizon një nga këta fëmijë të vegjël…do të ishte më mirë për të që t’i varej në qafë një gur mulliri dhe të fundosej në thellësinë e detit.” (Matheu 18:6)

Kjo fjalë e Krishtit është shumë e ashpër dhe pa asnjë tolerancë, sepse edhe pse në Bibël vetëvrasja ëshët e ndaluar, përsëri sipas Krishtit ai që skandalis një fëmijë e ka pak të vrasë veten dhe të shkojë në ferr vëtë. Zoti nuk është se vonon për gjykim e mëkatareve, por ai pret për pendim, sepse Zoti na thotë: “Nuk dua vdekjen e mëkatarit, por që ai të kthehet dhe të jetojë.” (Ezekieli 33:11) “Zoti vonon ndëshkimin, që të mos humbasë njeriun.”(Shën Joan Gojëarti).

Zoti duke ditur vuajtjet që do pësojnë mëkatarët përjetësisht në ferr i jep kohë mëkatarit për pendim dhe korrigjim madje edhe për të tillë mëkatarë, si pedofil apo satanistë kanibal, sepse: “mëkati e ka dëmtuar dhe errësuar imazhin e Zotit tek njeriu, por nuk e ka shkatërruar atë” (Shën Athanasi i Madh)

Para gjykimit përfundimtar Zoti ka vendosur në këtë jetë tek njeriu gjykatoren e përditëshme që është ndërgjegjja. Ndërgjegjja është zëri i Zotit tek njerëzit dhe zëri i ndërgjegjes është torturues për ata që bëjnë mëkate kundër Zotit, njeriut dhe krijimit. Kështu mëkatarët nuk janë kurrë të qetë, sepse: “Ndërgjegjja është gjykatësi që nuk fle.” (Shën Joan Gojëarti)

Por kur mëkatarët nuk e dëgjojnë as ndërgjegjen as qortimet si pasojë e mëkatit dhe ngulmojnë deri në fund, atëhere ju vjen vdekja papritur dhe pastaj dalin në gjykatoren e Perëndisë për të dhënë llogari për çdo mendim, fjalë, veprim të tyre, sepse “Është caktuar që njerëzit të vdesin njëherë, dhe pastaj gjykimi.” (Hebrenjve 9:27) dhe “Mjerë ai që bie në duart e Perëndisë!” (Hebrenjve 10:31) “Perëndia do të japë secilit sipas veprave të tij.” (Romakëve 2:6)

A mund ta imagjinoni se si mund të vuaj një pedofil, satanist në ferr, është e pamundur ta imagjinosh dhe ta përshkruash, por në Bibël na thuhet me këto pak fjalë të frikëshme: “Pastaj do të thotë edhe atyre në të majtë: Shkoni larg nga unë, ju të mallkuarit, në zjarrin e përjetshëm të përgatitur për djallin dhe engjëjt e tij.” (Matheu 25:41) ;“pjesa etyre do të jetë në liqenin që digjet me zjarr dhe squfur, që është vdekja e dytë“ (Zbulesa 21 -8): “Do të ketë të qara dhe të kërcëllim dhëmbësh” (Matheu 13:42)

7.Mos jemi në fund të botës ku thuhej se : “njeriu do hajë njeriun”?

Këto fakte që tronditën botën na tregojnë se brezi i sotëm po shkon në një dekadencë ekstreme edhe përtej çdo limiti, e ngjashme me kohën e Noes dhe të Lotit, kohë e katastrofave globale dhe këto janë shenjat apokaliptike para ardhjes së dytë të Krishtit, ashtu siç Jisui e profetizoi: “Ashtu siç ka qenë në ditët e Noe’s, edhe ardhja e Birit të njeriut do të jetë: ata hanin, pinin, martonin dhe martoheshin, dhe erdhi përmbytja dhe i zhduku të gjithë. Po ashtu ka qenë edhe në ditët e Lotit…” (Luka 17:26-30)

Patjetër që edhe pse njerëzit mund të harrojnë edhe çudia më e madhe tek njerëzit zgjat tre ditë, kujtesa e Zoti nuk harron, i ka të gjitha padrejtësitë edhe krimet para syve, ai duron dhe pregatit gjykimin e tij të drejtë dhe përfundimtar, që na paralajmërohet me katastrofa natyrore, tërmete, përmbytje, zjarre, thatësirë, sëmundje, luftra, ankth, që fatkeqësisht po ndodhin dhe do të ndodhin patjetër në këtë brez të pabesë edhe imoral si ndëshkim për qortim.

Edhe durimi i Zoti ka një kufi, edhe koha mëshirës do të mbarojë një ditë, prandaj Ai na paralajmëron nëpërmjet apostull Joanit tek Zbulesa: “Pastaj më tha: “Mos i vulos fjalët e profecisë së këtij libri, sepse koha është afër. Kush është i padrejtë, le të vazhdojë të jetë i padrejtë, kush është i ndyrë le të vazhdojë të jetë i ndyrë, kush është i drejtë le të vazhdojë të praktikojë drejtësinë, dhe kush është i shenjtë le të vazhdojë të shenjtërohet. Dhe ja, unë vij shpejt, dhe shpërblimi im është me mua, për t’i dhënë gjithsecilit sipas veprave që ai ka bërë.” (Zbulesa 22 11-13) Amin!

MJERË AI QË SKANDALIS NJË NGA KËTA FËMIJË TË VEGJËL.

No comments

Leave a reply