Pse Zoti kërkon zemrën tonë?
Nga: Çenkuela Selenica
Në Shkrimin e Shenjtë lexojmë një thirrje shumë të drejtpërdrejtë:
“Biri im, më jep zemrën tënde.” (Fjalët e Urta 23:26)
Zoti nuk kërkon thjesht veprat tona, fjalët tona apo dukjen tonë të jashtme. Ai kërkon zemrën, sepse zemra është qendra e gjithë qenies sonë: aty lindin mendimet, dëshirat, vendimet dhe dashuria.
1. Sepse zemra është vendi i takimit me Perëndinë
Sipas Biblës, Perëndia nuk e sheh njeriun siç e shohim ne:
“Njeriu shikon pamjen e jashtme, por Zoti shikon zemrën.” (1 Samuelit 16:7)
Zemra është vendi ku njeriu mund të hyjë në marrëdhënie të vërtetë me Zotin. Mund të bësh shumë gjëra të mira nga jashtë, por nëse zemra është larg, gjithçka mbetet bosh.
Etërit mësojnë se zemra është “altari i brendshëm”, ku njeriu ofron veten tek Zoti. Shën Makar Egjiptiani thotë se:
“Zemra është një enë e vogël, por aty ndodhen qielli dhe toka.”
Pra, kur Zoti kërkon zemrën, Ai kërkon të gjithë njeriun.
2. Sepse vetëm zemra mund të dojë vërtetë
Porosia më e madhe e Krishtit është:
“Duaje Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemrën tënde...” (Mateu 22:37)
Dashuria e vërtetë nuk lind nga detyrimi, por nga zemra. Zoti nuk dëshiron një bindje të ftohtë, por një dashuri të lirë dhe të gjallë.
Shën Joan Gojarti thekson:
“Zoti nuk ka nevojë për shërbimin tonë, por dëshiron dashurinë tonë.”
Dhe dashuria nuk mund të jepet me gjysmë zemre. Prandaj Ai kërkon gjithë zemrën.
3. Sepse zemra është burimi i jetës ose i prishjes
Bibla thotë:
“Ruaje zemrën tënde me çdo kujdes, sepse prej saj burojnë burimet e jetës.” (Fjalët e Urta 4:23)
Nëse zemra është e pastër, e gjithë jeta e njeriut ndriçohet. Nëse ajo errësohet nga mëkati, edhe jeta bëhet e errët.
Etërit flasin shumë për pastrimin e zemrës (katharsis), sepse vetëm një zemër e pastër mund të shohë Perëndinë:
“Lum ata që kanë zemër të pastër, sepse ata do të shohin Perëndinë.”
(Mateu 5:8)
4. Sepse Zoti dëshiron të banojë brenda nesh
Zoti nuk kërkon vetëm të na udhëheqë nga jashtë, por të jetojë brenda nesh.
Në Apokalips lexojmë:
“Ja, unë qëndroj te dera dhe trokas; nëse dikush dëgjon zërin tim dhe hap derën, do të hyj tek ai.” (Zbulesa 3:20)
Kjo “derë” është zemra. Zoti nuk e thyen atë me forcë. Ai pret që ne t’a hapim lirshëm.
Shën Serafimi i Sarovit thoshte:
“Gjej paqen në zemrën tënde dhe mijëra rreth teje do të shpëtohen.”
Kjo tregon se kur Zoti banon në zemrën e njeriut, ajo bëhet burim hiri jo vetëm për veten, por edhe për të tjerët.
5. Sepse zemra është vendi i transformimit
Zoti nuk kënaqet me një ndryshim sipërfaqësor. Ai dëshiron të na rinovojë nga brenda:
“Do t’ju jap një zemër të re dhe do të vendos brenda jush një frymë të re.” (Ezekieli 36:26)
Ky është qëllimi i jetës shpirtërore: jo thjesht të bëhemi më “të mirë” nga jashtë, por të ndryshojë vetë zemra jonë.
Përfundime
Zoti kërkon zemrën tonë sepse:
- Ajo është thelbi i qenies sonë
- Aty lind dashuria e vërtetë
- Ajo është burimi i jetës shpirtërore
- Është dera ku Ai dëshiron të hyjë
- Dhe vendi ku ndodh shndërrimi i njeriut
Në fund, gjithçka përmblidhet në këtë:
Zoti nuk kërkon diçka nga ne. Ai kërkon ne vetë.